Παροιμίες
η ιδιοφυΐα, η εξυπνάδα και
το πνεύμα ενός έθνους φανερώνονται στις παροιμίες του.
Φραγκίσκος Βάκων
1
Τα’ αμπέλι θέλει αμπελουργό,
το σπίτι νοικοκύρη.
2
Αγάλια αγάλια φύτεψε
ο γεωργός τ’ αμπέλι,
κι αγάλια αγάλια γίνεται
η αγουρίδα μέλι.
3
Παπαντή καλοβρεμμένη
με κοφίνια φορτωμένη.
4
Δος κρασί να βγει η αλήθεια.
5
Άλλοι σκάβουν και κλαδεύουν
κι άλλοι πίνουν το κρασί.
6
Όποιος πίνει βερεσέ,
μεθάει δυο φορές.
7
Το Μάη κρασί μη πίνετε
κι ύπνο μην αγαπάτε.
8
Μήνα που δεν έχει ρο
το κρασί θέλει νερό.
9
Της Αγια-Μαρίνας σύκο
και του Αϊ-Λιός σταφύλι.
10
Τον Αύγουστο τον χαίρεται
οπόχει να τρυγήσει.
11
Τ’ Αϊ Λιός με το
μαντήλι,
του Σωτήρος με κοφίνι.
12
Ο Αύγουστος κι ο τρύγος
δεν είναι κάθε μέρα.
13
Αύγουστος άβρεχτος,
μούστος άμετρος.
14
Το Σεπτέμβρη τα σταφύλια,
τον Οκτώβρη τα κουδούνια.
15
Κρασί σε πίνω για καλό
κι εσύ με πας στο βράχο.
16
Ό,τι λέει κάποιος
όταν είναι μεθυσμένος,
το έχει σκεφθεί
όταν είναι νηφάλιος.
17
Γεύμα χωρίς κρασί,
μέρα δίχως ήλιο.
18
Χωρίς κρασί,
χωρίς ψωμί,
παγώνει κι η αγάπη.
19
Ο ύπνος θρέφει το παιδί
κι ο ήλιος το μοσχάρι
και το κρασί το γέροντα τον
κάνει παλικάρι .
20
Οίνος ευφραίνει καρδίαν ανθρώπων.
21
Τζίτζικας λάλησε, μαύρη ρώγα γυάλισε.
22
Βαγενάδες και γάιδαροι,
ένα μήνα έχουν τη χάρη.
23
Αμπέλι όσο μπορείς
και σπίτι όσο χωρείς.
24
Ρίξε νερό στο κρασί σου.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου